Esra BULUT
@buluttesra
null
71 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Görünenle yetinmek yerine bir de arka planda neler olduğunu, insanların bulundukları noktaya nasıl geldiklerini veya gelmek zorunda kaldıklarını bilsek... Dışarıdan gördüğümüzle hemen yargılamasak...
Zehra'nın kendisinin, annesinin, ablasının, anneannesinin hayatının babası tarafından dibe doğru sürüklendiğini anlatırken okudukça aslında gerçeğin bu kadarla sınırlı kalmadığını görüyoruz.
Kitabı bitirince hep söylenen şu iki düşünce üzerine düşünmeye başladım:
Madalyonun ters tarafından da bakmak lazım.
İkili ilişkilerde biri tamamen haklıyken diğeri tamamen haksız olmaz.
Acımak kitabını anlamak için bu iki cümle yeterli olur diye düşünüyorum ve tavsiye ediyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tüm kitabı içim acıyarak, hayır yaa bu da olmaz diyerek okudum ama hepsi de olmuş maalesef.
İsimsiz çocuk aslında Dave Pelzer. Kitapta yazarın çocukluk dönemi boyunca annesi tarafından değersizleştirilerek kölesi haline getirilmesini okuyoruz.
Yazarın hayatının çok küçük bir bölümünde her şey yolunda giderken ailesinden özellikle de annesinden beklediği sevgiyi görüyorken, tüm fiziksel ihtiyaçları karşılanırken aslında bir insan olarak yaşaması gerektiği gibi bir hayat yaşıyorken birden annesi tarafından fiziksel ve duygusal yönden istismar etmeye başlıyor. O andan itibaren hayat David için giderek daha da dayanılmaz oluyor ta ki öğretmenleri ve okul hemşiresi tarafından David'in yaşadığı zorluklar fark edilene kadar.
İsimsiz Çocuk, Dave Pelzer'ın yaşadıklarını anlattığı üç serilik kitabın ilki. Diğer iki kitabı da okumak istiyorum. Size de İsimsiz Çocuk adlı kitabı okumanızı tavsiye ederim.
Jean - Louis Fournier'ın çocukluğunu daha doğrusu çocukluğuna babasının etkilerini okuyoruz.
Doktor olan babasının alkol bağımlılığından dolayı annesinin babasıyla olan ilişkisini, babasıyla aralarındaki ilişkiyi, hayatlarını ve hatta arkadaşlarıyla aralarında diyaloğu nasıl etkilediğini okuyoruz kitapta. Her sayfa ayrı üzücüydü benim için.
Bağımlılıkların hayatlarımızı ne derece derinden etkilediğini kitabı okurken hissetmemenin imkanı yok. Herhangi bir bağımlılığın, bağımlının ve sevdiklerinin hayatında bu kadar olumsuz etki bıraktığını gördüğü hâlde bir çıkış yolu arayışına neden giremediği ya da nasıl bu kadar zor olduğunu anlamaya çalışarak bitirdim kitabı.
Okumayı düşünen herkese tavsiye ettiğim bir kitap diyerek incelememi bitiriyorum.
Sevgili Arsız Ölüm, benim için büyük heyecanla başlayıp dilinden dolayı çok zor ilerlediğim bir kitap oldu.
Atiye ve Huvat'ın Akçalı Köyü'nde başlayan evliliklerinin çocuklarıyla birlikte şehirde devam etme süreci anlatılıyor. Devam etmesine devam etti ama ya kendi aralarındaki sorunlardan ya çocukları Nuğber, Halit, Seyit, Mahmut, Dirmit'in hayatlarını belli kalıplar içinde yaşatma çabasından ya da gelinleri Zekiye'nin yaşantısından dolayı yaşamak denirse. Anlatılanlar bir yandan gülümsetirken bir yandan da özünü korumakla bağlarından kopma arasındaki karmaşayı hissettiriyor.
Okurken zorlanmama rağmen masalsı dilini sevdiğimi söylemek istiyorum.
Sıcacık ama okurken bir yandan da insanın içini ezen bir öykü kitabı olduğunu ilk sayfalardan itibaren hissediyorsunuz. Okudukça aldığı ödülü sonuna kadar hak ettiğini düşündüm. Yaşadıklarımızdan, hayatımızdan benzer noktaları önümüze serdiğini hissettim ve ilk öykü kalbimi parça parça etti.
Eğer kitabı benim gibi aylardır kitaplığınızda bekletiyorsanız hemen ilk sıralara almanızı öneririm.
