leysa
@bundlelinov
5 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Yalnızken sıkılmaktan da, kalabalık içinde sıkılmaktan da korkardın. Ama en çok korktuğun şey iki kişi, yüz yüze otururken sıkılmaktı. Anlaşılır bir getirisi olmayan o bekleyiş anlarının herhangi bir yararının olduğunu düşünmezdin. Bir tek o anlarda pek rastlanmayan eylemle düşüncenin kendi yaşamına yön verdiğine inanırdın. Hoşa gitmenin değil kendini konumlandırmanın sanatı olan edilginliğin değerini küçümserdin. Doğru zamanda doğru yerde olmak, iç karartıcı yerlerde geçirilecek kötü anların uzun sıkıntısının kabullenilmesini gerektirir. Sabırsızlığın, sıkılarak başarıya ulaşma sanatından yoksun bırakmıştı seni.
Sanatta, eksiltmek kusursuzlaştırmaktır. Yok olmak seni negatif bir güzelliğin içinde dondurdu.
Annenin evinde, yaşlı bir bekçi köpeğiyle hiçbir işe yaramayan, tepkisiz, evcil kediler vardı. Şu özdeyişi yineler dururduk: Kediyi yaşam boyu besle, seni bir günde bırakır; köpeği bir gün besle, sana yaşam boyu bağlı kalır. Sen kedi oldun, bense köpek.