“Hayattan hiçbir şey elde edemeyiz.
Çünkü onu götürebileceğimiz bir dışarısı yoktur.
Hayatın dışına yerleştirilmiş küçük bir cep yoktur ki hayatın nimetlerini oraya kaçırıp saklayabilelim.
Bu anın hayatının dışarısı yoktur.”
Belki de şimdiki anda daha dolu yaşamak, sonunda şu gerçeği fark etmekten ibarettir:
Aslında hiçbir zaman şimdi ve burada olmaktan başka bir seçeneğiniz olmadı."
Jay Jennifer Matthews
Eskiden çok seviyordum o şiiri. Şimdi daha çok seviyorum. Vallahi üstümü başımı yırtacağım, avazım çıktığı kadar bağıracam. Bağırmak istiyorum çünkü. Öyle normal bağırmak değil. Mahalleye anons
Hayatın adil olup olmadığı yüzyıllardır tartışılır. Kimi zaman yaşadıklarımız bize büyük bir haksızlık gibi gelir, kimi zaman da başkalarının hayatına bakıp kendi yükümüzü ağır sanırız. Ama bazen
Kadınlardan özür dileyerekten bir şey paylaşmak istiyorum. Dün kapanışa 20 dakika falan kala belki benim yaşlarda ya var ya yok bir tane yüzü maskeli gözünde gözlük olan bir tane bayan durduk yere
Başımıza gelen musibetlerin kişiye özgü hikmeti ise sırlıdır. Nefis; acelecidir ve yaşadığımız musibetlerin içindeki hikmeti, hayrı, güzelliği hemen görmek ister, bilmek ve ferahlamak ister. Yaratıcı
Bugün sevgi ile bir gönderi gördüm. Bunda da ölçüsüzdüm. Ve sevgi en kutsal duygu. Üzerinde çok çalışmıştım: saflaştırmak ve güzelleştirmek için.
Her şeyin seviye seviye olduğu yerde sevgiyi ya da
Kendimi az çok bildim bileli pek dengem yoktu ama genelde aşırılık vardı. Ve bu ne olursa olsun. (: Üzülmek, sevinmek, umut, karamsarlık vs. hep en uçlarındaydım. Bir sınırdan sonrasında ise yine az