Ben ki bu fani dünya hayatında bir yaprak misali bir sağa bir sola savrulan biri adamdım.
Ama seni gördüm O an vuruldum
İnsan kalbinden hiç vurulur mu?
Vurdun sen,
Ama ne güzel vuruluştu,
Keşke geçmiş hayatımdaki vurulmalarım
O gece sana vuruluşum gibi olsaydı…
Aşkı bilmez birisiydim oysa ki
Sen çıktın
Bir çift yeşil göze bir güzel gülüşe
aşık ettin.
Aşkı da Yanmayı da o an anladım
Seni sen yapıcak olan benim
Beni de ben yapıcak olan sensin
Senin bana nasip olman şahsi hayatımın en değer biçilmez talihidir
Ve sözlerim son anına tanık ederken
Seni anlatabilsem sana ...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...