Çünkü şiir anlatılmaz bir şeyin anlatılmaya çabalanmasının sonunda, anlatılabilir bir şeyin yeniden anlamlı kılınması için gösterilen bir çabanın sonunda, yeterince anlaşılmayan bir şeyin etkili bir anlatıma kavuşturulması uğrunda harcanan çabaların sonunda ortaya çıkar.
Şiirin yüzünü hiç kimsenin hatırlamadığı bir dünyada, birinin kalkıp şiirin tanınmaya değer bir yüzü olduğunu, ortalıkta dolaşan renkli ve solgun yüzlerce hayaletin yalnızca maskeler olduğunu söylemesi lâzım.
Ben seni kaleme yazdım
kâğıda bir de mürekkebe
seni, zamana yazdım
Ben seni kalbime yazdım
aşkın silinmez mührüyle
sevdanın defterine yazdım
Daha ne olsun, seni de beni de
ben, sana yazdım
İstanbul'a yazdım...