Gövdesi gövdem olmuştu, bir türlü ayıramıyordum onu benimkinden. Canlı yadsımasıydım usun. Benim çılgınlığıma karşı ileri sürebilecekleri nedenleri bir yana itebilirdim, hem de nasıl, iskambil kağıtlarından kurulmuş saraylar gibi, evet, uydurma nedenler sayarak hepsini. Aklını böyle yitirmenin ne olduğunu bilmeyenler atsın bana ilk taşı. Aşktan başka bir yurdum yoktu artık benim.
Birkaç yıl içinde, seni unuttuğum zaman, bu çeşit başka hikayeler geçince başımdan, aşkın unutuluşu olarak anacağım seni. Unutmanın korkunçluğu olarak düşüneceğim bu hikayeyi. Şimdiden biliyorum bunu.