Burcu Karip
@burcukarip
Şu anda okuduğu kitap
-... hayatımızın eksiği nedir?
-Para mı? Elbette hayır, aziz Cemal, yüz bin defa hayır. Para nedir? Belki hayatta en az üzerinde durulacak şey. Para her zaman vardır. Bende, sende yoksa,başkasında vardır. Enerji mi? Nasıl ettiğimizi görüyorsun. Fikir mi? Asla! O her yerde, her cemiyette, her zaman mevcuttur.
Hayır dostum hayır, bunların hiçbiri değil. Bunların hepsi birbirini telafi eder, paran yoksa enerjini, zekanı kullanırsın. Enerjin yoksa, tembelsen, paran onun yerine geçer, yerine başkasını çalıştırırsın, düşünemiyorsan hayatı hür bırakırsın, o senin yerine düşünür.
En büyük eksiğimiz bunlar değildir. En büyük eksiğimiz kadındır, anladın mı azizim, kadın hayat yolunu erkek için aydınlatan meşale, ilahi yardımcımız! Tek yardımcımız, idealin çetin yollarında ellerimizden tutacak, bizi zahmetsizce yolumuzda yürütecek mahluk!..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Fikirler arkalarında kendi kalabalığını isterler. Onu bulamazsa konuşan hür olmaz.
Sokak, evinizin kapısından başlayan hayat, ayrıldığınız zaman hüzün duyduğunuz arkadaş, bir humma gibi sizi saran macera ve yarın içine gireceğiniz kördövüşüdür.
İsabetli tek bir hareket veya fikri olmadığını, her gün hadiselerin yumruğuyla yeni baştan bir daha öğrenen bir toplulukta, bu tecrübe kelimesinden ne kastedilirdi, bunu çok sonra anladım. Meğer tecrübe denen şey, bizim kitaplardan öğrendiğimiz manasından çok ayrı bir yerde kullanılırmış. Onun asıl manası dünya işlerinde bir nevi kimseyi rahatsız etmeden, büyüğü kuşkulandırmadan, küçüğü sabrın son haddine getirmeden rahatça, yahut gailesizce yaşamak, hayat yolunda her vesileden istifade ederek ilerlemek, ev, köşk, apartman, han, esham sahibi olmakmış.
Çocukluk,yalnız sonu ergenliğe, rüşde varan bir yol değildir. O aynı zamanda bir yığın tatlı hususiyetin , tabiatla derin kaynaşmanın, hayata her tecrübeden uzak şahsi bir kayışın mevsimindir. Onu kendinde kuvvetle devam ettirebilenler, daha ziyade şahsiyetlerindeki aksayışlarla sevilirler.