Burcu Kılınç
@burcukilinnc
.
Şu anda okuduğu kitap
İstanbul pötikare elbisesiyle dans ediyordu.
Kırmızı ayakkabılar başka bir şehre bu kadar yakışamaz.
Bazen öyle sanıyor ki insan, eskisi gibi olabilir her şey.
Olmaz hâlbuki.
Olmaz.
Tüketip de geçtiğimiz onca şey eskisi gibi olamaz.
Ben sadece denemek istedim.
Farkındayım olmayacağının.
Ben hala gözlerini bıraktığım yerde arıyorum.
Ben seni arıyorum diyorum ya... Bilmem. Belki de... Belki de... Bir gün hiç beklenmedik bir yerde karşıma çıkmandan, "İşte geldim" demenden, "Hadi gidelim buralardan" demenden korkuyorum. Ben senin uzaklığını seviyorum. Ben senin uzaklığını seviyorum. Ben senin upuzaklığını seviyorum.
Atlıkarınca bu dünyada icat edilmiş bir şey değil.Mistik bir şey.İnsanlar bir gün hazır buldular.Kimin yaptığını kimseler bilmiyor.İnsanlar bir gün koca bir meydanda atlıkarıncayı buldular ve çocukların dışında kimse binmeye cesaret edemedi.Çocuklar yorulmayan atlara,süslü arabalara binerek kısa süreliğine de olsa başka dünyaya gidiyorlar.Gidip,görüp ama kimselere anlatamadıkları bi dünyaya…Sen de izle ve hissetmeye çalış.Çocukları izle,renklere,atlara,desenlere bak.Enn çok da atların yüzüne bak.Gözlerine, ağızlarına bak özellikle…
"Hayal kırıklığı yüzlerine yerleşmiş insanların acıklı umursamazlığı, bütün sokağı kaplayan bir çığlığa dönüşür."