Gel gece; gel Romeo;gel sen gecemin gündüzü ; çünkü gecenin kanatlarında sen Kuzgunun sırtına henüz düşen kardan daha ak görünürsün! Gel ey sevecen gece,gel,sevimli,kara kaşlı gece , Bana Romeo’mu ver; sonra öldüğünde, Al da küçük yıldızlara böl onu ; Onlar göğün yüzünü öyle bir süsleyecektir ki, Bütün dünya gönül verip geceye , Tapmayacaktır artık o muhteşem güneşe.