“Demek bütün ömrümü böyle bir yere ulaşmak için harcamışım” diye düşündü, bir kimya dergisinin sayfalarını dalgın dalgın karıştırarak. “On yıl öğrenimden sonra bir hayvan ahırına ulaştım.”
Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.