Canını yakan şeylerin sayısı bellidir bir yere kadar,o yerden sonra acılar sayılmaz olur.Acılarını sayamadığın anda acımamaya başlar canın,artık kimseye acımazsın.
İnsan sevmekten de yorulur. Bazen biraz durup dinlenmek gerekir. Belki de geride unuttuğun sevginin koşup yetişmesi,tekrar sizinle birlikte yürümesi için biraz beklemek gerekir.
Kendine dair bazı gerçeklerle yüzleşme zamanın geldiğini kabul etmen gerek bazen.Değer verdiklerini incitmemek için kendine acımasız olman gerekir,öyle hissedersin.Bu,hayatını daha da berbat etmenin en güzel şeklidir.Çünkü kendine acımasız olduğun an,değer verdiklerinin sana çoktan acımasız olduğunu öğrenirsin