İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğimiz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanılır kılan şey iyi yönleriydi.
Bir solukta okunan kitaplardan. Hikayenin Ege kıyılarında geçmesi ve göçmenlere de değinilmiş olması beni derinden etkiledi. Sonunda gözyaşlarımı tutamadım. Zülfü Livaneli klasiği diyebilirim.