BT
@busentinus
Kitaplar sihir yapabileceğinin kanıtıdır.
Neredeyse bir ay boyunca başucumda duran, her gün 3-4 tane karikatürünü okuyarak zamana yaya yaya bitirdiğim bir kitap oldu. Çünkü çok eğlendim ve hemen bitmesini istemedim. Ben okurken çok eğlendim, kesinlikle öneriyorum.
Reklam
Merhabalar. Teknolojinin ne kadar güzel bir şey olduğunu, yaşadığımız tüm saçma olaylara rağmen ne kadar güzel yıllarda yaşadığımızı bu kitabı ararken öğrendim. Zira bu kitabı bulmak eminim yazarın kitabı yazmasından daha zor olmuştur. Çünkü kitap ülkemizde yalnızca tek basım yapmış ve davamı gelmemiş. Online ’da satan sahaflar ise çok fahiş fiyattan satıyorlardı. En nihayet ikinci el eşya satan uygulamalardan birisinde çok makul bir fiyata bulduğumda yaşadığım sevinci anlatamam.
Kitap beklentimin çok altındaydı açıkçası. 1-2 yer hariç tüm olaylar ve diyaloglar aynıydı. Resmen kopyala-yapıştır yapılan kitabın büyük bir çoğunluğunu atlayarak okudum. İlk kitapta Edward ve Bella’dan okuduğum repliklerin aynısını Beau ve Edythe ’den okurken resmen ıstırap çektim. Karakter isimleri ise tam bir faciaydı zihnim için. Keşke isim konusunda bu kadar kafa patlatmak yerine yine Edward ve Bella olarak kalsalardı ve direkt insan-vampir olarak yer değiştirselerdi sadece. Zira diğer karakterlerin isimleri de çok zorlamaydı. “Bu karakter diğer kitaplarda kimdi, şimdi ne olmuş, cinsiyeti mi değişmiş, kim kimmiş?” diyerek okuduğumdan asla zihnimde net görüntüler canlanmadı ve karakterleri oturtamadım. Bu da kitabın kalitesini düşüren bir detaydı elbette.
Kitabın sonu ise değişiklik açısından hoşuma gitmedi diyemem. Alternatif bir son olması hoştu. Fakat o kadar aceleye getirilmiş ve üstün körü yazılmıştı ki yine beklentimin çok altında kaldı. Özellikle Beau için yapılan cenaze töreninde karakterlerin duygusuzluğu ve umursamazlığı beni mahvetti…
Keşke bu kadar aynı, üstünkörü ve özensiz bir kurgu yerine daha özenli uyarlanıp yazılan bir hikâye olsaydı. Keşke isimler ve karakterler bu kadar zorlama olmasaydı. Keşke… Keşke…
Yine de tüm olumsuzlukları görmezden gelerek okursanız çerezlik,
Kitaplar ve filmleri arasında bir uçurum olması her zaman söz konudur. Zira Alacakaranlık’ta da durum aynen bu. Kitap, olaylar ve yan karakterler hakkında daha fazla bilgi, detay veriyor. Üstelik karakterleri hayal etmek sizin hayal gücünüze bağlı olduğundan filmde sevmeyerek izlemek zorunda kaldığınız kişilerden uzak oluyorsunuz. Bu da kitapları daha çok sevmenize neden oluyor. En basitinden benim kafamın içinde kurduğum Alacakaranlık evrenindeki karakterlerin görünüşü tıpkı kitapta tarif edildiği gibi o kadar kusursuz ki filmi yanından bile geçemez.
Evet biliyorum savunduğum şey dünyanın en kusursuz, en iyi kurgusu değil. Yine de herkesin çocukça sevdiği, onda ayrı bir yeri olan, özel bir şarkı, şiir, film, kitap vardır illaki. İşte benim de çocukça sevdiğim ve benim için ayrı yeri olan kitap serisi kesinlikle Alacakaranlık. Liseye giderken tanıştığım ve bana kitap okuma alışkanlığını kazandıran, kitaplara ilgi duymamı sağlayan bu seri oldu. O yüzden yeri bende apayrı. Nasıl ki Harry Potter ya da Yüzüklerin Efendisi serilerini sevenlere karşı nefret, aşağılama olmuyorsa Alacakaranlık sevenleri için de olmamalı. Sonuçta iyi ve kötü göreceli kavramlar bir yerden sonra. Ve tabii ki kimsenin sizi sevdiğiniz şeylerle yargılamasına izin vermeyin!
Kitaba gelecek olursak…
Eğer ortalama 25-35 yaşları arasındaysanız elbette bu kitabı okuyun demem. Okusanız bile beğenmeyeceğiniz aşikâr. Çünkü kitap tam olarak genç kurgu. Yani 13-20 yaşlarındaki birisini daha çok mutlu edecektir. Üstelik o yaşlardaki genç kızların/erkeklerin travmatik şiddet dolu Wattpad kitabı okumasından Alacakaranlık okuması inanın çok daha iyidir. Çünkü en azından Edward Bella’ya şiddet uygulamıyor ya da tec*vüz etmiyor.
Ben genç yetişkin olarak hâlâ ara sıra Alacakaranlık dünyasını ve o yaşlarımı
