"Çocuk için ölmüş olmak, gitmiş olmak demektir(Freud),yani ayrılmış olmak- ve bu da doğruca ilksel travmaya bağlanır. Yani çocuk bilince özgü ölüm tasavvurunu kabul ederken, bilinçdışında ilksel ayrılışla özdeşleştirir onu. Dolayısıyla, çocuk istemediği bir rakibin, örneğin kendisini rahatsız eden yeni bir kardeşin ölümünü dinlediğinde, bu yetişkinler için kaba bir şey gibi görünebilir ama aslında bizim rahat bırakılmak istediğimizde "git başımdan" dememizden pek de farklı değildir. "
"Çok farklı kişilik ya da nevroz tiplerinin söz konusu olduğu, aynı zamanda ele alınmaya başlanmış bazı vakalarda-erkek ve kadın- hastalar, daha çalışmanın başında analisti şüpheye yer bırakmayacak şekilde anneleriyle özdeşleştirmişler, rüyalarında ve diğer tepkilerine doğum öncesi duruma dönmüşlerdi. "