"Çehre-i miskînünle dûştum aşkın tuzağına,
Ah çeküp çıkarmaya bir hevâsız el yok mudur?
Ne güzeldi, ne de kârdı, ne aklımca, ne hüsnünce,
Bir aşk ki, hem belâdır hem lûtuftur, hem deldir;
Bir aşk ki, ya zîrâ pâre-pâre eder kâinâtı,
Ya dâimâ mevcûd kalır, ya mâî, ya mahsûr;
Yahut bir anda bir fırtına gibi herşeyi yok eder,
Bir aşk ki, ya hîç, ya herşey, ya bir, ya bî-şumûr…"