Buse
@buseuphoria
Zarafet, asla solmayan tek güzelliktir.
blog yazarı
ybs
ankara
2005
98 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Kitapta erkek beyninin kadin beyninden nörolojik olarak farkli oldugu anlatilmis. Lakin ben sürekli erkegin çabasizligi ve umursamazligina kilif uydurma çabasi sezdim. "Kadinlar siz anlayin, mazur görün, onlar da böyle" tarzinda. Erkek çocuk bakamaz, erkek düsüncesizdir, erkek anlayamaz... Bu yargilarin hepsi nörolojik sebeplere dayandirilmis; sanki sosyo-kültürel faktörlerin hiçbir etkisi yokmus gibi.
Beyefendi bilimsel çalismalari da oyle güzel kendi çikarinca yorumlamis ki, bir an ben bile anlattiklarina inanacaktim.
Bir noktadan sonra kitap elimde sürünmeye basladi. Ama bekleyin! Kitabin sonunu da göyle bir manipulasyonla bitiriyor:
Kadin erkege kendini anlatmaya calisir. Ama erkek bir turlu anlamaz. (Cunkü erkekler anlayamaz .?) Sonunda kadin gider. Erkek olur. Kadin kisa surede hayatina devam eder, baska biriyle olur.
Erkegin olüm sekli hala kadinin rüyalarina girmektedir.
Vay be ise bak sen...
>>"Kiz, adamin gözlerinin içine uzun uzun bakti.
Delicesine sevdigi bu adamin nasil olur da bu kadar duygusuz ve acimasiz hale geldigini bir türlü akli almiyordu."
Çok düsünme kizim, hepsi nörolojik sebeplermis.
Kisacasi bana sadece komik geldi. Tabi ciddiye alanlar var demek. Ki yazarimiz cokça taninan bir fenomen.
Lakin çevresinde "sagtikl" erkeklerle buyümüs olan biri bilir ki: Bir erkek isterse anlar, isterse dinler, isterse çözmeye çabalar, çözmeden de birakmaz.
Eger "erkek beyni" anlatilan gibi olsaydi hiçbir erkek üniversite mezunu bile olamazdi. Zira beyefendi erkeklerin "dinleyemeyen" varliklar oldugunu delicesine savunuyor.
Yalan söyleyemeyecegim, manipülasyon açisindan baya iyiydi. Ozellikle sonda erkegi öldürmek º 
Kadın Beyni Erkek Beyni
Reklam
Kişisel gelişim kitaplarını fazla sığ ve yüzeysel bulurum lakin bu kitap beni gerçekten şaşırttı. Kendinizi sevmelisiniz cart curt demek yerine harekete geçmemizi ve bunu nasıl yapacağımızı anlatmış. Bir kere okunup bitti denilecek bir kitap değil, ömür boyu açıp okurum. Hayatı çok daha farklı görüyor ve önümdeki tüm fırsatları seçebiliyorum. Okuyayım da aradan çıksın dediğim kitap bakış açımı değiştirdi resmen.
Ezbere yaşadığımız onca duyguyu belki de yeniden ve tekrar tekrar ele almamız gerekiyordur? Kitap kalıp yargıları sersefil ediyor lakin bunu öyle ustaca bir el inceliğiyle yapıyor ki; aktarımların ağırlığının etkisi altına girmemek mümkün değil. Nasıl derinden ve aynı zamanda ne kadar yüzeysel yaşadığımızı gözler önüne seriyor. Ruha dokunan bir diğer özelliği ise, kitap bitmiyor; tıpkı edindiğimiz tecrübeler ve yıkıp inşa ettiğimiz her yeni ahlak yasası gibi...Keskin cevaplar vermeyen bir kitap, aksine okuru soru sormaya itiyor. Kısacası dönemin ihtiyaç duyduğu kitaplardan.
Çağının ötesinde bir yazardan çağının ötesinde bir kitap.
Derinlerde gizli, farkında olmadan benliğine yerleşen birçok kabullenişe tercüme olacak. "Katlanmayı" seçen kadınlar zincirine eklenmektense potansiyelini ortaya çıkarmak ve gerçek istemin üzerine bir hayat kurmak...
İşte bir kadın olarak bu olmalı: en hakiki amacın. Tabuları kırmayı ve hakikati bulmayı görev edinmişliğin cesareti; ne kadar da zarif kılıyor bu savaş, her eylemi.
ümitsizliğin içinde hakikati arayanlara…
Okumayı söktüğümden beri elime ne geçse okuyorum, lakin ne var ki; kalbime dokunacak, “işte o kitap” dedirtecek kitabı bulamadım. Hayatımda kayda değer etkiler bırakacağını düşünerek elime aldığım her kitabı, çaresiz bir tatminsizlik duygusuyla bitirdim. Aradığımı bulabilmeye dair tüm beklentilerim olumsuz sonuçlanıyordu, ta ki bu kitabı görene kadar. İsmi dahi beni heyecanlandırmaya, kitabı hemen oracıkta satın almama yetti. Felsefe ve psikolojiye olan yatkınlığımdan mıdır bilmem, her sayfasında kendimi kaybettiğim, her satırı bitmeyen bir heyecanla okuduğum bir kitap oldu. Bazı paragraflarında, on-onbeş dakika fikri kapmaya kafa yorduğum zamanlar oldu. Bazı cümlelerin ağırlığını kaldırabilmek için tekrar tekrar okuduğum zamanlar da… Bilirsiniz, konu Nietzsche olduğunda hafife almak ihtimaller dahilinde bile değil. Güçlü hitabeti, sağlam ve yerinde tespitleri ile ahlaka çekiçle dalıyor, ve size sadece ağzınız açık, olan biteni sindirmeye çalışmak kalıyor. Kitaptan bir alıntı, anlatmak istediğimi çok güzel özetleyecektir; fikirleri son derece zekiydi, hatta yanlış fikirleri bile. Öyle ki, kitapta okumaktan en fazla zevk aldığım kısımlar karakterin ağzından Nietzcshe’nin anlatıldığı kısımlar oldu. Ayrıca bu kitap Nietzsche’nin hayat görüşünü de daha iyi kavramama sebep oldu. Şimdi ilk işim Nietzsche’nin okumadığım kitaplarını, yeni kazandığım bakış açışıyla okumak olacak.