Bir yerlerde okumuştum,her basamak dört saniye hayat uzatıyormuş.Asansöre binerek intihar mı etseydim!Şu durumda ,kırmızı et kadar tehlikeliydi asansör sağlığım için...
...Bir ülkeden çıkmadan,sınıra yakın yerlerde ülke parasından kurtulmak için gereksiz eşyalar satın almak gibi.Eskileri fakire vermek gibi.Ben de içimde kalan son insani duyguları,davranışları dağıtıyorum sağa sola...
Hepimiz büyüme çağındaydık. Kaç yaşında olursa olsun, herkes. Bütün dünya. Döne döne geçiyorduk büyüme çağından. Başımız döne döne... Bu yüzden yiyorduk ve yemeliydik. Birbirimizi ve her şeyi. İhtiyacımız vardı. Bir an önce büyümek için. Bir an önce büyüyüp de gebermek ve yerimizi başkalarına bırakmak için. Yeni bir çağ başlasın diye. Mümkünse bu çağa benzemeyen... Çünkü bizden bir bok olmayacağını anlamıştık. O kadar da aptal değildik. O kadar da değil...