Büşra
@busolata
1 Ocak
23 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Kitabı tek bir kelime ile ifade edecek olursam; bu çok “lezzetli” bir kitap derdim.
Betimlemeler, yemeklerin tarifleri, astronomi, tarih, Fuzuli’nin beyitleri, saray mutfağı, iktidar savaşı, aşk hepsi bir arada. Tüm bunların birleşimi ile okurun hafızasında resmen eşsiz bir lezzet şöleni yaratıyor kitap. Okumanızı tavsiye ederim.
Yaburnee
Yani bu kitap hakkında duygu ve düşüncelerimi nasıl anlatabilirim bilmiyorum.
Sarsıcı, depresif ama Ayfer Tunç’un kendine özgü anlatım tarzı ve zengin Türkçe’siyle okuması oldukça keyifli diyebilirim.
Kitapta 3 bölüm var. 1. bölüm Umut isimli gen hastalığına sahip ve ölmekte olan bir erkeğin agzından anlatılıyor ve Umut’un bölümleri 1,3,5,7 diye tek sayılarda ilerliyor.
2. bölüm Sanem isimli Amerika’da yaşayan bir mimar kadın ağzından anlatılıyor ve Sanem’in bölümleri 2,4,6,8 diye çift sayılarda ilerliyor.
3. bölüm ise bir Umut’un bir Sanem’in ağzından değişen paragraflarla ilerliyor tek bölüm zaten birkaç sayfadan oluşuyor.
Kitabın beni etkileme nedeni basit bir aşk anlatımından ziyada aralarda serpiştirilmiş hayata, acıya, sevgiye ve aşka dair düşünmeye iten felsefi paragraflar olması kesinlikle. Kabul ediyorum ki kitabın ilk bölümü oldukça sıkıcı ve zor aktı. Çünkü Umut birbirinden bağımsız şeyleri ordan oraya atlayarak ve pek açıklamayarak anlatıyor. Ama Sanem bölümüne geldiğimde sayfalarda nasıl ilerlediğimi anlamadım ve bir solukta bitirdim.
Kitap tam yağmurlu, depresif hava kitabı. Yazın okumak bu duyguyu vermeyebilir.
Kitabı Ayfer Tunç seven herkese gönülden öneririm.
Tekrar tekrar dönüp okumam gereken, derinleşmem gereken bir kitap…
39 gün önce Çetin Çetintaş ile Toprak Elementi yogasına başladım. Sabahları 20 dakikamı ayırdığım bu egzersiz benim sakinleşmemi,
İnsanı kendisiyle acımasızca yüzleştiren bir kitap olduğunu düşünüyorum. Su gibi akıp giden cümlelerle tertemiz bir edebiyat eseri yaratmış yazar.
Kitap karakteri Emerenc, unutulmazlar arasına girdi benim için. Kendisiyle ve karşısındakiyle bu kadar rahat alay edebilmesi, düşüncelerini filtrelemeden söylemesi, sevgi dolu olması ama bunu bambaşka şekillerde göstermesi, insanların onu sevmesine ve düşünmesine izin vermemesi, yaraları, öfkesi ama bunların altında çocuksu bir kalbe sahip oluşu,hırsı, çalışkanlığı, hayvanlara olan tutumu gibi birçok nedenlerle beni derinden etkiledi.
Kitap sadece duru Türkçe’si için bile okunabilir. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Herkese hitap eden bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Okuması zor, hatta rahatsız edici olabiliyor. Yazar akıcı ve sade bir dille yazmasına rağmen bazı sayfaları okumamış olmayı dilerdim. Kitapta çok fazla kopukluklar var. Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk iki bölüm Melek’in ağzından, son bölümü ise Melek’in kızı İnci’nin ağzından okuyorsunuz. Melek’in çocukluk, gençlik anlarına dair birsürü gerekli/gereksiz ayrıntı varken; ne ara ve neden evlendi, çocuk yapmaya nasıl karar verdi, evlendiği adamla nerde nasıl tanıştı gibi bilgiler bulunmuyor. Bu nedenle kopukluk olduğunu düşünüyorum. Sanki kitap iki bölümü yazılınca bırakılmış, başka bir hikaye anlatılmaya başlanmış gibi. Zaten ilk iki bölümü özellikle ikinci bölümün sonunu çok rahatsız edici buldum, hatta kitabı yarıda bırakmayı düşündüm. Yine de bu kadar okumuşken devam edeyim dedim.
Kitabın sadece son bölümü “Vatan” kısmını sevdim. Bu yazardan okuduğum ilk kitaptı, sanırım bir süre diğer kitaplarını da okumayacağım.
