Yaşamak , tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek , hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak ; herkesten daha çok , daha kuvvetli yaşadığını , bir ana bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak... Ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek , onu bekleyerek yaşamak ...
Bu yaşıma kadar mevcudiyetinden bile haberim
Olmayan bir insanın vücudu birdenbire benim için nasıl bir ihtiyaç olabilirdi ? Fakat bu hep böyle değil midir ? Birçok şeylere ihtiyacımızı ancak onları görüp tanıdıktan sonra keşfetmez miyiz ?