Kitabın kapağını ilk açtığımda kitabın bir olay akışıyla değilde ilerleme raporları ile anlatıldığını görünce hayal kırıklığına uğramıştım ama okudukça kitaba o kadar bağlandım ki, en sevdiğim birkaç kitaptan biri oldu, etrafımızda zihinsel engelli ya da çocuk ruhlu diyelim kişiler vardır, hele de öyle birini gözünde canlandırıp okuyorsan inanılmaz bir empati yapıyorsun, çok çok güzeldi bayıldım
Kurtlarla koşan kadınlar bir solukta okunacak bir kitap değil, yavaş yavaş sindire sindire okunabilir, bence ağır bir kitap, içindeki bilimsel anlatı bazen yoruyor ama sonra kadınlık ve yaptığımız davranışların nedenleri ile ilgili öyle bir anlatıya denk geliyorsun ki kitap seni yeniden içine çekiyor.
Hayatım bir kitap olsaydı ve kendimde çözemediğim duyguları anlatıyor olsaydım, o bu kitap olurdu, nokta atışı psikolojik sorunlar, bi an psikiyatristle kendim konuşuyorum sandım