İnsan; yaşadığı evin, semtin, şehrin yüzünü taşıyor. Yoksa insanın bir yüzü yok. Yaşadığı şehirde neyden yoksunsa başka şehirde onu arıyor insan. Yüzsüz işte insan..
Yetenek sahibi insan, ruhça herkesten daha temiz olmalıdır. İnsanlar başkalarında hoş gördükleri pek çok şeyi, sanatçıda hoş görmezler. Evinden tertemiz bayram giyisileriyle çıkmış birine yoldan geçen bir arabadan azıcık bir çamur sıçramayagörsün, herkes parmağıyla bayram giysisi çamurlanmış adamı gösterir, ne kadar özensiz, düzensiz olduğundan söz ederler ; oysa aynı insalar, leke içindeki gündelik giysileriyle yanı başlarından gelip geçen onlarca kişiyi fark etmez. Çünkü gündelik giyisideki leke görülmez.