Yüz kat mutludur inanca kapılan kimse,
Kendince avutarak soğuk usunu,
Rahat eden bir yürek rehavetinde,
Tıpkı esrik bir yolcu gibi konak yerinde
Ya da, daha incesi, bir kelebek gibi,
Gömülmüş içmekte olan ilkyaz çiçeğini;
Fakat acınası bir kimsedir her şeyi ergören,
Meydana gelen olaylardan dönmeyen başı,
Her türlü eyleme, her türlü söze
Ergörülerinin çevirisinde nefret duyan,
Ve yüreğini deneyimin soğuttuğu kimse
Ve kendinden geçmeyi yasak ettiği kimse!
Bu dünyada herkesin düşmanı var ama,
Sen dostlardan koru bizi Tanrım!
Düşlemlerin ve yılların yoktur dönüşü;
Onararak ben ruhumu yenileyemem...
Ne kadar az seviyorsak bir kadını,
O kadar kolay beğeniliriz onun tarafından
Ve o kadar daha kesin mahvederiz onu
Baştan çıkarma ağlarının ortasında.
Ve koşulsuzca teslim oluyor
Tıpkı bir çocuk gibi aşka.
Şöyle demiyor o: sonraya erteleyelim -
Aşkın biz böylece ederini yükseltelim.