"Keşke her gün kendimize şunu söyleyebilsek; çevremizdeki insanların sevinçlerini zedelememek, mutluluklarını çoğaltmak ve bundan keyif almak bizim elimizde. Onlara acı veren bir tutkunun üzüntüsünü ve kederin verdiği perişanlığı yaşarken, yüreklerine bir damla su serpmek bu kadar mı zor? Sonra, en güzel günlerinde zarar verdiğin o insanı korkunç bir hastalık ele geçirdiğinde, o bitkin bir halde ölüm döşeğine uzanmış duygusuz gözlerle gökyüzüne bakarken, solgun alnındaki ecel teri akıp giderken, sen lanetli biri gibi yatağın başucunda bekler ve tüm varlığının onu kurtarmaya yetmeyeceğini anlarsın. Yok olmak üzere olan o insana bir damla güç, azıcık cesaret vermek için elindeki her şeyi verebilmek adına korkuyla kıvranırsın."
"İlk izlenim çok önemli, insanoğlu en inanılmaz şeylere inanmaya programlanmış ve bunlar hafızalarına bir kez kazındığında onları kazımak ya da silmek isteyenin vay haline!"