Büşra
@busravaran
Bu "zaman" üzerine söylenmedik bir şey mi kaldı diyeceksiniz. (İnsan tükenmedikçe, söylenmedik bir şey kalıp kalmadığını bilemeyiz ya, insan tükenirse, bunu bilecek kimse de kalmamış olacağına göre, bu soruyu yanıtsız bırakalım.)
Zaman geçtikçe değişiyoruz; her şeyden önce, önem verdiklerimiz değişiyor. İstediklerimiz, aradıklarımız değişiyor.
Eksik yaşanmışın insanı yaraladığını ama umudun yitirilmesinin daha da eksik bir yaşama götüreceğini, üstesinden gelinmiş bir yaratma güçlüğünün hazzını bir daha, bir daha -yaralarla kaplıyken bile- bir kez daha, yaşama başarısının gösterilebileceğini öğretir musiki eğitimi.
Bir gün gelir, yenilik diye görünen değişikliklerin birçoğu, insana bir yürek acısı verir hale gelir; alışılmış, sevilmiş, içinde (ne çabalar pahasına) yerleşilmiş durumlarda iç sızlatıcı, ürpertici gedikler açar bunlar.
