Bir insanda kendinin en uç sınırına kadar gitme arzusu varsa, sanatının aldığı şeklin önemi kalmaz. Sözcükleri, boyaları, sesleri ve hangi anlatım aracını kullanırsa kullansın.
''İnsanın sesi gibidir'' dedi. Sesine katlanırsın ve başka seçim şansın olmadığından konuşursun. Ama önemli olan ne söylediğindedir. Yüce sanatı ötekilerden ayıran da budur. Teknikleri kuvvetli insanlar her çağda karınca gibi sürüyledir. Hele de evrensel eğitimin baş tacı edildiği bu çağda.
Sanat acımasızdır. Edebiyatta oyun oynarsan, kimse farkına varmayabilir. Ama resim, dosdoğru yüreğinin derinliğinden açılan bir pencere gibidir.