Büşra
@busrrclik
164 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Dünya, ıssız yaslı bir ev gibi görünüyordu gözüme ve ben bağrımda bir acı duyuyordum.
Sayfa 51
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bana öyle geliyordu ki, ben şimdiye kadar kendimi tanımamıştım.
Şimdiye kadar tasarladığım haliyle dünya, değerini yitiriyor, geçersizleşiyordu;
gecenindi söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu
(bana öğretmemişlerdi geceye bakmayı, geceyi sevmeyi)
Sayfa 48
Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum.
Unutmam mümkün olsaydı,
unutmak sürekli olsaydı,
gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilseydim,
varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım,
bir mürekkep damlasında,
bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki, hissedilemezin içinde silinir, yok olurlardı.
O zaman dileğime kavuşurdum.
Sayfa 35
İçim dışım bir ceset kokusuyla, çürümüş et kokusuyla dolmuştu. Sanki bende eskiden beri, hep vardı bu koku, sanki ben ömrüm boyunca bir kara tabutta uyuyordum hep ve yüzünü göremediğim kambur bir ihtiyar, hayalet gölgeler, sisler içinde beni gezmeye çıkarmıştı.
Sayfa 33
Bense onun gözlerine muhtaçtım, bir bakışı yeterdi;
felsefenin bütün müşküllerini,
teolojinin bütün muammalarını çözmeme yeterdi.
Bir bakışı, diğer rumuz ve sırları alırdı bende, açardı.
Sayfa 21