“İnsan Allah’ı üç yolda arar:
– Bilenler akılla arar, yolun başında tökezler.
– Âşıklar sevgiyle arar, yolun ortasında kaybolur.
– Erenler kendilerini yok ederek arar, yolun sonunda var olur.”
Ana Hasat, pozitif olgun semerelerin varlığıyla İlahi Alemler'in yüzlerini güldürecek şekilde kapanırsa, bilinmelidir ki, insanlık bunu Öz'lerinden duymaları gereken sevginin güçlü şokunu duyan, yaşayan evrensel insan numunelerine borçlu olacaktır.
Beşeriyet sevmeden, kendi Asli Orjinal kaynağı olan evrensel insan numunesi haline dönemez. Evrensel İnsan Numunesi olarak bilinen varlık; Bütünsel Bir'den ve Bütünsel Bir'den olduğunun süper farkındalığına sahip olarak, sevginin güçlü şokunu özden gelen bir kutsal yücelik olarak hissedebilmekte ve yaşayabilmektedir.
Mahiyetlerine göre sevgi olgusu değişik mahallerde, değişik kıstaslarda yaşanırken, Dünya ortamında değişik adlarla bilinmektedir. Cemadi, nebati, hayvani, beşeri, insani sevgiler; İslam Tasavvufu'nda çok makbul olan olgular olarak bilinmektedir.