Er ya da geç hayatım dediğim şeyin bir acayip olaylar örgüsüyle dağılacağını seziyordum ama yine de bunun bu şekilde olacağını tahmin edemezdim. Zaman duruyor, o dururken benim şimdiye kadar kurduğum ne varsa parça parça çözülüyor, geriye dönemiyorum, olan biteni tersine çevirmek için hiçbir şey yapamıyorum.
gece kafe çıkışı hesap ödediğin esnada gönül dağı çalıyor, sen çıkıyorsun. sabah oluyor gök kasvetli, hava kekremsi, yürüyorsun, fonda gönül dağı.
günaydın, adı yaşamak.