Kader yüzünü bize döndüğünde, bizi adeta adımızla çağırdığında yaşadığımız iç sıkışması ve korkunun altında her zaman hafifce parlayan bir tür çekim de vardır, çünkü insanın istediği sadece ne pahasına olursa olsun yaşamak değildir, hayır; insan kaderini bilmek ve tamamen üstlenmek ister, ne pahasına olursa olsun.
ne zaman hayatımdaki belirsizlikleri bir düzene sokmaya niyetlensem yolumu kesiyorsun. daldan dala, duygudan duyguya içimde serbestçe at koşturuyorsun, yakanda bir çiçek, dilediğin gibi kovboyculuk oynuyorsun.