Güneşli bir günde olmayan bir ağacın olmayan gölgesine sığınır gibi gittim çok uzaklarda bir kız çocuğuna bir tutam örüklü saç verdim. Kendimi nasıl mecbur bildiysem bir yalana inanmayı gerçekle düşman kesildim bir gecede. Sırtıma yüklediğim dağı görmesinler diye derin bir yarayla sessiz sedasız geçiyorum şimdi bir coğrafyayı baştan sona. Ellerim yüzümü kapatmaz; göğsüm bir el kadar yabancı.
Bawer Aydın