mehmet eren
@by_gestropa
19 okur puanı
Aralık 2014 tarihinde katıldı
Başlangıçta, liseyi bitirip üniversiteye başlamak için ölüyordum
Sonrasında üniversiteyi bitirip işe başlamak için
Sonrasında evlenmek ve çocuk sahibi olmak için
Ve sonrasında onların büyümesi için
Çünkü böylelikle işime geri dönebilecektim
Ama sonrasında da emekli olmak için ölmeye başladım
Ve şimdiyse gerçekten ölüyorum…
Birden yaşamayı unuttuğumun
Farkına vardım
bugün 3 aralık engelliler günü
Kafadan karşıyım ben bugüne.
Ne demek yani?
Onların bizden ne farkı var ki?
Sanki öbür dünyadan gelmişlercesine bir gün onları bizden ayrı tutuyor.
Onların hayatımızdaki yerlerini unutmamamız için bir gün mü gerekiyor?
Böyle bir gün olması bence son derece aşağılayıcı.
Direk araya çizgi konulmuş oluyor.
Hangi engelli acaba dünyada böyle bir gün var, bugün bizim özel günümüz diye düşünüyor?
Bugünde neler yapılıyor?
Normal hayatta onları görmezden gelenler bugünde onlara kucak mı açıyor?
Devlet engelliler için diğer günlerde hiçbir şey yapmazken, bugünü onlara ayırıp eksiklerini mi gideriyor?
Normalde bir engelliyi görünce gözünü öküz gibi dikip engelliye bakan insan, bugün bir farkındalık mı yaşıyor?
Normalde engelliye otobüste bile yer vermeyen şuursuz, bugün kalkıp yer mi veriyor?
Engelli vatandaş bugün “oley yaşasın, bizim de bir günümüz mü var” diyor?
O, bugün bence daha çok acı çekiyor?
Şu hayatta yaşamak zorunda kaldıkları şeyler bugün yüzlerine tekrar tekrar vuruluyor.
Babalar gününde babası olmayanın, analar gününde anası olmayanın çektiği üzüntüyü engelliler gününde de engelli çekiyor.
Haaa belki engelliler gününün varlığı kendisinin de bir gün engelli olabileceğini düşünemeyen, engellileri yok sayan zırtapozlarda farkındalık oluşmasını sağlar.
İnşallah da öyle olur.
Onun dışında engelliler gününe karşıyım, bilmem anlaşıldı mı?
Not: Bir de dünya engelliler günü “kutlanıyormuş" ona da çüş diyorum
otobüste iki mola arasında bitirdiğim kısa ve öz olan tek kelimeyle mükemmel bir kitaptı
