Doğa
@bydoga
Şu anda okuduğu kitaplar
Eskiden beri ileri sürüldüğü gibi, evren tedirgin edici büyüklükte bir yerdir ve pek çok kişi sakin bir hayat uğruna bu gerçeği görmezden gelmeye meyillidir.
Birçokları kendi tasarladıkları daha küçük bir yere memnuniyetle taşınmaktadır, hatta aslında çoğunluğun yaptığı da budur.
Örneğin, doğu galaktik kolun bir köşesinde, büyük bir orman gezegeni olan oglaroon'da "zeki" nüfusun tamamı yalnızca çok küçük ve kalabalık bir ceviz ağacında yaşar. bu ağaçta doğar, yaşar, aşık olur, ağacın kabuğuna yaşamın anlamı, ölümün amaçsızlığı ve doğum kontrolünün önemi hakkında düşündürücü minik makaleler kazır, son derece küçük birkaç savaşa katılıp en sonunda daha zor ulaşabilen dallardan birinin toprağa bakan tarafına bağlı olarak ölürler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·228 syf.·
4 saatte okudu
·2020 31. kitabı
"Nırrrr ... " dedi Arthur. Gözlerini açtı.
"Burası karanlık," dedi.
"Evet," dedi Ford Prefect. "Karanlık."
"Hiç ışık yok," dedi Arthur Dent. "Karanlık, hiç ışık yok."
Ford Prefect'in insanlar hakkında anlamakta en çok zorlandığı şeylerden biri Güzel bir gün, Boyun ne kadar da uzun ya da Ah canım, on metrelik bir kuyuya düşmüş gibi görünüyorsun, iyi misin? gibi apaçık ortada olan şeyleri belirtip tekrarlama huylarıydı. Ford ilk başlarda bu tuhaf davranışa bir açıklama getirmek için bir kuram geliştirmişti. İnsanlar dudaklarını devamlı çalıştırmazlarsa, diye düşünmüştü, belki ağızlarını bir daha hareket ettiremiyorlardır. Birkaç ay süren dikkatli bir inceleme ve gözlem sonucunda bu kuramı bir başkasıyla değiştirdi. İnsanlar dudaklarını devamlı çalıştırmazlarsa, diye düşündü, beyinleri çalışmaya başlıyor. Bir süre sonra, aşırı alaycı olduğunu düşünmeye başladığı bu kuramdan da vazgeçti ve aslında insanlardan çok hoşlandığına karar verdi, ama bilmedikleri şeylerin çokluğu onu her zaman ciddi şekilde endişelendiriyordu
