Bitsin istiyorum seni düşünmenin verdiği bu denli acının...
Suskun kalbimin çığlıklarıyla paramparçayım.
Yaşamaya çalışıyorum sensiz, bir başıma.
Gözünü kırpmadan kırdığın kalbimin parçalarını toplamaya çabalıyorum, üstelik ellerim kan içindeyken.
Yorgunum, bitkinim, bir o kadar da sensizim.
Kalbimde seni hissedememek bile huzursuz ediyor içimi.
Öldürüyorum her hücremde, yaşanmışlığını,
Ama bir türlü silemiyorum aklımdan, var olmuşluğunu.
~by me
ama hiçbir şey, yeryüzünde hiçbir şey çaresizliği, kendinden ümidi kesmişliği, daha hayattayken ölmüş olmayı bu hareketsizlik, şakır şakır yağan yağmurun altında bu durgun ve duygusuz duruş, ayağa kalkamayacak kadar, korunacak bir dam altı bulmak için birkaç adım atamayacak kadar yorgun olmak, kendi varlığına karşı bu olağandışı ilgisizlik kadar sarsıcı bir şekilde ifade edilemezdi.