Çoktan, köle olduğuna kuşku kalmamış olması gereken padişah ve halifenin köleliği ile elde edilebilecek iktidarın, iktidarsızlığa örnek olması doğal değil miydi?
Devletin içine düştüğü dağılım uçurumunun korkunç derinliğini göremeyen zavallılar, elbette gerçek ve güvenilir çareyi görmemek için gözlerini yumarlar. Çünkü, o ciddi ve gerçek çare, kendilerini, daha çok korkutur. Akıl ve anlayışlarındaki sınırlılık, huy ve ahlaklarındaki gevşeme ve yozlaşma gereği böyledir.
Devam eden bir olayın sonucu hakkında her zaman o kadar çok varsayımda bulunur ki, nasıl sona ererse ersin olayın, varsayımlarından çoğunun aksine sonuçlanmasına rağmen, “Böyle olacağını ben daha o zaman söylemiştim,” diyecek insanlar her zaman çıkar.
Napolyon uzun süredir hata yapmasının imkansız olduğunu inanıyordu belli ki; ona göre yaptığı her şey iyiydi, değerlendirmeyi iyilik ve kötülük kavramlarını dikkate alarak yapmıyordu, o yaptığı için iyiydi.