Yine karşınıza Dream Harbor serisi ile geldim… Bu seri bana, halamdan 18 yaşlarında iken aldığım; hayatın içinden konulu seri kitaplar gibi bir his veriyor. O yüzden bu seriden kopamıyorum…
Hemen konusuna gelecek olursam; Iris, tek gecelik ilişkilerden yana olan, çoğu işte birkaç aydan fazla kalmayan, hayatı konusunda hızlı hareket edip kararlar veren kızımız.
Archer ise; dünyaca ünlü bir şef, burnu biraz havada ve ufakalaca davranan başrol adamımız…
Yolları; Archer’ın beş sene önce takıldığı bir kızdan çocuğu olduğunu öğrendiği anda kesişiyor. 5 yaşındaki Olive’nin annesi ölmüş, kendisi Dream Harbor da ananesi ile yaşıyor ve babası Archer ile iletişime geçmişler. Archer daha önce Dream Harbor’u bilmiyor ve geldiğinde buradan bir an önce gitmek istiyor fakat yapması gereken bir şey var… o da kızı Olive’nin yasal ebeveyni olmak. Bunu başarabilmek için 6 ay boyunca Dream Harbor Kasabasında kalması gerekiyor. Olive’ye bakabilmesi için bir bakıcıyı işe alması gerekiyor ve şansa bakın ki Iris bu sırada beş parasız bir şekilde iş arıyor… Böylece hikayemiz başlıyor.
Kitapta sevmediğim ve eleştirdiğim şeylere gelelim;
Birkaç bölüm daha Olive’nin babası ile konuşmamasını, sessiz kalmasını isterdim. Bana göre bu kısımlar, çocuğun ona alışması, eve alışması,yeni bir düzene alışması üstün körü yazılmıştı.
Ayrıca Iris’in hamile olduğunu Archer’e söylediği andaki sahnenin daha uzun daha duygusal olmasını beklerdim ama yazarımız asıl önemli kısımları kısa tutmayı tercih etmiş.
Ve ilk birlikteliklerinde… birbirlerini sırf ateşlerini söndürmek için kullanmaları iğrençti. Duygusallık nerde, bağ kurma nerde? Dream Harbor serisine yakıştıramadım. Bunlar benim için eksilerdi.
Ayrıca Archer her seferinde Paris’e geri dönmek istiyordu. Kızı ile orda hayat kurmak istiyordu. Bir anda nasıl
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evet karşınıza yeniden Süfrajet Hanımlarımız ve onların hakları adına savaşmaları ile geldim…
Yani Dize Getirilen Dük’ün 2. Kitabı ile sizlerleyiz…
Hemen iki ana karakterimizden bahsetmek istiyorum.
Lucie ve Tristan…
Lucie; kendisi bir Leydi olan ama zengin ve asil ailesi tarafından reddedilmiş biri. - gençken kadın hakları için, kadınlar ile yürümüş ve babası tarafından görülmüş- Her şeye rağmen savaşında kararlı, erkekler ile işi olmayan, aklı fikri davasında olan ve herkesin dediği gibi hem kız kurusu hem de bir cadı. ( 28 yaşında)
Tristan ise; aynı Lucie gibi asil ve zengin bir aileden gelmiş ama babası tarafından hiç sevilmemiş Lordumuz… Hovarda, çapkın ve rahat bir tip. ( 27 yaşında kızımızdan bir yaş küçük) Fakat gençliğinden beri kızımıza aşık…
Gel gelelim yorumuma;
Lucie’nin inatçı ve kararlı tavırları istediğim gibiydi. İlk kitaptaki Anabelle gibi gelgitli değildi. Hep bir savaş içindeydi. Her şeyi en iyi en güzel şekilde yapmak istiyordu. Ve bunun için çok çabalıyordu. Tristan ile yolları kesiştiğinde ikiside aynı yayınevini istiyordu. Her şey buraya kadar iyi ama ansızın Tristan’ın teklifi beni şok etti. Gerçi ilk kitaptaki Dük gibi insanı sinir edecek şekilde gel metresim ol demedi. Başından beri, Lucie’ye sahip çıktı. Dük’ün Anabelle’ye yaptığı gibi gelgitli davranmadı. Kıza her zaman her şekilde sahip çıktı. Onu asla metres olarak değil aşığı olarak bile değil sevgilisi, sevdiği kadın olarak gördü. Her şey çok güzeldi. Tristan’in onu kırmadan mükemmel şeyler yapması, sırf onun için bir şeyler yapması, çabalaması harikaydı. Ama bir şeyler eksikti. İlk kitaptaki o hırçınlık yoktu. O şok etme yoktu. Kitap çok sakindi. Hiç beklediğim gibi değildi. İlk kitaptaki gibi kızımızın haklar için yürüyüş yapıp yakalanmasını, oğlumuzun delirmesini istedim ama
Skylar 18 yaşında, istifçi annesi ile çöp evlerinde yaşayan, birkaç hastalığa sahip naif kızımız.
Jude ise 34 yaşında, dövmeli, dışarıdan soğuk ama çevresindeki insanlara karşı kibar mı kibar erkeğimiz…
Yolları; Skylar’ın arabasının Jude’nin çalıştığı iş yeri önünde bozulması ile kesişiyor. Birbirleri ile önce arkadaş oluyorlar fakat bir gün ansızın Skylar’ın okul önünde bayılması ile Jude, onun tüm hastalıklarını öğreniyor. Annesinin destek olmaması ve babasının seneler önce evi terk etmesi üzerine Jude ona evlilik teklifinde bulunuyor ve tüm olaylar yavaş yavaş başlıyor.
Kitap bana kalırsa güzeldi. Jude’nin kibar bir erkek olması kitaba vereceğim düşük puanı yok etti. 5-6 vermeyi düşünürken 7 vermeye karar verdim.
Tabii absürt durumlarda var; 34-18 yaş ve aralarında geçen +18 durumlar? Bunu yazan ne düşünerek yazdı? Hangi duygular ile yazdı? Neden yazdı? Sorguluyorum ama kitap beni saçma bir şekilde içine de çekti. Belkide bitirmek için uğraştığımdan kaynaklı da olabilir. Bilemiyorum. Amcası ya da babası yaşındaki biri ile hangi düşünceler altında bir ömür geçirmek istedi Skylar onu da anlamıyorum. Fakat Jude tatlıydı. Sevimliydi. Ve onu sevmeme neden oldu… Belkide Skylar’ın her haltta hastalığını öne çıkarıp ay bunu yiyemiyorum ay bunu içemiyorum diye pick me davranıp, Jude’nin ona rağmen kibar ve sevgi dolu olmasından kaynaklı olabilir…
Not: Jude’nin gençken yaptıkları da berbat ötesi(bana göre)… yok gençtim. Gençken yaptım, onlar eskidendi diye güzelleme yapması… tam bir saçmalık!!! Ayrıca kitabı bitirirken nedense saniyelik kalbim sızladı. Sevdiğim birine veda etmişim gibi hissettim. Bazı duygusal yanları olduğu için olabilir…
Okumak isterseniz pek sıkılmazsınız. Öneriyorum ama sakin yazılmış bir kitap… Öyle koca koca aksiyonlar yok. İyi okumalar… 
Carian Cole
Carian Cole