İnsan ve İnsanlığın Kalmadığı Bir Gelecek
Okumakta çok geç kaldığım bu kitap, insanlığın geleceği hakkında hiç düşünmediğim olasılıklar tanıttı bana.
En bilinir 1984, yeni cesur dünya gibi distopyalarda en kötü şekilde de olsa insanlığın devam ettiğini ve hatta orada yaşayan insanlar için yine ütopik denilebilecek hayatların olduğunu görüyoruz. Thomas More'un Ütopya kitabında ise bu sefer her şeyin mükemmel olduğu bir düzen görüyoruz. Ancak bu iki büyük türde de hepimizin aklında "insan" deyince oluşan kavramın aynı kaldığını görüyoruz. Hâlbuki Zaman Makinesi kitabında anlatıldığı gibi insan ve insanlık denilen şeyler gelecekte tamamiyle kaybolabilir.
İnsan türünün yok olması ihtimali aklıma büyük bir savaş sonrası veya doğal afet sonrasında yer yüzünden silinmek şeklinde geliyordu. Ancak yok olmamız için bunlar tek senaryolar değil. Zaman Makinesi kitabında gördüğümüz canlı türleri 800.000 yıllarında yaşıyorlar ve insanların evrimleşmiş halleri bunlar. Görünüşlerinde insana benzer hiçbir şeyleri yok. Üst tabakada yaşayanların herhangi bir kötü duyguları da yok. Kötü tanımları yok. Nasıl bu tür oluştu, nasıl yer altında yaşayanlar ve üstünde yaşayanlar olarak ayrıldılar hiçbir şey bilmiyoruz. Okudukça ve bu türler hakkında bilgi sahibi oldukça insan olmadıklarını bildiğim için rahatsızlık duydum. Weena isimli küçük Morlock mesela yer altında iyiliği hayatında hiç görmediği için iyilik zaten onlar için var olmadığı için hayatını tamamiyle onu nehirden kurtaran bizim kahramanımıza adadı. Bu çok acı bir durum. Belki de insan olmasa bile içinde var olan, karşı koyamadığı sevgi ve bağlanma isteğini ortaya seriyor bu. Şimdi biraz kitabı anlatayım.
Yer altında da üst tabakada da toplumda para, iş, ilişki ve cinsiyet bile hiçbir ayrım yok. Üst tabaka sadece geziyor, eğleniyor, zaman
İnsan olmak ne anlama gelir?Düşünce
!SPOİLER İÇERİR!
Bu manga şu ana kadar okuduğum kitaplarda, izlediğim filmlerde, hayatımda gözlemleyemediğim kadar ayrıntılı ve apaçık bir şekilde sorgulamalar, düşünceler, arayışlar içeriyordu. İnsanın kendi kişilik problemlerini bir canavar olarak başkalarında görmesi psikolojik gerilim türü için mükemmel bir başlangıç noktası olmuş.
Mangayı o kadar hızlı okudum ve o kadar etkilendim ki başkarakterle beraber tüm o içsel sorgulamaları sanki beraber ben de yaşadım. İnsanların artık sadece dış görünüşe, paraya değer vermesi. Bu kaos ve değersizlik içerisinde bir değer bulma isteği. İnsanın sahip olduğu maddi bir şey için değil kalbi için seven birisini bulma isteği. Bu konular çok güzel işlenmiş. Aynı zamanda travmaların insanın hayatına, düşüncelerine etkisi. Parasızların var olma bir amaç gidecek bir yer bulma çabası... Kısacası bu manganın anlattıklarının, resmettiklerinin hepsini anlatmam mümkün değil.
İnsana kesinlikle olumlu duygular aşılayan bir manga değil. Bunun farkında olarak okuyun. Emin olun tüm ilişkilerinize, kendinize bakış açınız oldukça değişecek. Bu değişimlerin olumlu yönde olmasını dilerim ve bu tamamiyle sizin elinizde.
Hayatlarımız Üzerine
Asla durmayan, daima etkileşim halinde olduğumuz, düşündüğümüz, yorulduğumuz bir dünyada yaşıyoruz. Etrafımızdaki, zihnimizdeki her şey bizi etkiliyor. Ancak ne kadar etkilendiğimizi, nasıl etkilendiğimizi kontrol etmek bizim elimizde.
Unutmamalıyız ki hepimiz kendi içimizde diğerlerinden farklıyız yani tamamiyle aynı şekilde düşünebilecek iki insan dahi yok. Bu yüzden topluma körü körüne uymaktansa her şeyi kendimize göre sorgulayıp yine kendimize göre kararlar almalıyız, dersler çıkarmalıyız.
Hiçbirimiz ölümsüz değiliz bu yüzden yaşadığımız sürece kesin olan geçmişi, geleceği şüpheli olan geleceği tamamiyle bırakıp şimdiyi yaşamalıyız.
Mutluluk tabii ki hepimizin istediği ulaşmaya çalıştığı bir duygu. Ancak mutluluğa ulaşmak için bir sisteme hiç gerek yok. Erdemli olmak diğerlerine saygılı olmak sevgi göstermek ve bunlardan zevk almak mutlu olmanın en güzel yolu.
İşte kitap kısaca Seneca'nın yukarıdaki konular hakkındaki düşüncelerini serbest bir şekilde aktarmasını içeriyor.
Bizler 2024 yılında bu tarz sorgulamalar yapmayı gerçekten unuttuk. Çünkü hepimiz hayatın seline kapılıp kontrolsüz bir şekilde çarpa çarpa ilerliyoruz. MS 1. yüzyılında yaşamış Seneca ile koşuşturmacamıza ara verip biraz derinliklere doğru ilerlemek okuyan herkese iyi gelecek. Kitap bir roman değil. Her sayfasını anlayarak düşünerek pürdikkat okumalısınız. Eminim ki her şeye bakış açınızı oldukça değiştirecek.
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,6bin okunma
Her cevap kişinin kendisinde mevcuttur
Kitapta OSHO mutluluğa ulaşmanın yollarını, acı çekmekten kurtulmanın yollarını sorgulamış. Her ikisinde de çözümü insanın kendinde bulabileceğini öne sürmüş. Budist olduğu için meditasyona ve buda olmak gibi kavramlara çok önem vermiş. Ancak bunların herkes için değişebileceğini de belirtmiş. Yazar Hristiyanlık, Müslümanlık gibi dinleri de araştırıp haklarında bilgilendiği için daha geniş bir çevreye nasihatlerini verebilmiş. Kitapta herkesin kendisine sorduğu ''Neden şimdide kalamıyorum?'' ''Neden mutlu olamıyorum?'' gibi sorulara cevaplar sunmuş bu sayede oldukça eğitici bir yazı ortaya sunmuş. Kitapta yazan her şey direkt hayatta uygulayabileceğiniz şeyler değil ancak kitabı anlayarak okursanız kendi bakış açınızı genişletecek, güzelleştirecek, tekrardan irdeletecek. Kitabın yeterince düşünen her insana oldukça yararı olacağını düşünüyorum.
Düşlerinde Yalnız Gezenlerin yanı başlarından ayıramayacakları bir kitap.Düşünce
Daha önce okuduğum kitapların hiçbirinde bu kadar kendimi bulmamıştım. Düşünmeyi, sorgulamayı seven ve buna özellikle vakit ayıran bir insanım. Bu kitapta Jean Jacques'in düşüncelerinde yol alırken aynı zamanda kendi içimde de bir yolculuğa çıktım. O kadar çok benzer yanımız vardı ki insanlara bakış açısı, yalnızlığı ele alışı, öfke duygusu, sevgi... Bütün her şey üzerine, en önemlisi insanların ona etkisi üzerine düşünme tarzı benimkiyle aynıydı. Düşünce tarzı aynıydı diyorum bakın ortak düşüncelerimiz ağırlıkta olsa da ayrıldığımız noktalar da vardı. Jean'ın yaşlı olması ve yalnızlıktaki mutluluğu toplumdan dışlanmakla, zorunlulukla bulması bazı konularda ayrılmamızın sebepleriydi.
İnsanı huzursuz eden şey toplum içinde yaşamak zorunda olması ve kaçınılmaz bir şekilde diğer insanlarla karşılaştırılmasıdır. Toplum içinde yaşamaktan kesinlikle şikayetçi değilim. İnsanları seviyorum ve onların benim hakkımda düşündükleri onlara olan sevgimi ilgilendirmiyor. Buradaki sıkıntı toplum içinde yaşama zorunluluğu. Herkesin kesinlikle yalnız kalıp kendisini düşündüğü zamanları olması gerekiyor. Jean benim bu kendi isteğimle yalnız kalma ihtiyacımı, zorunlu bir şekilde toplumdan dışlanarak keşfetmiş ve biraz da mutluluğunu bu zorunluluk üzerine, ebedi yalnızlık üzerine kurmuş ancak kendisini dışlamayacak bir insan bulma umudunu asla kaybetmemiş. Ben arkadaşlarıma, aileme, herkese beni bırakmadıkları için bu lüksü bana yaşattıkları için teşekkür ediyorum.
Mutluluğumu hiç kimseye bağlamıyorum. Bu dışarıdan başkasından gelen bir huzur değil. Benim kendi içimde, yalnız başıma bulduğum, yalnız başıma tazelediğim bir şey. Kendimde bulduğum bu mutluluğun sebebi Jean gibi gerçekten kendimi çok sevmem. İnsanlara olan sevgim de bunun bir yansıması. İnsanlardan