“sonra içime ve hatta dışıma kapandım.
küsmek gibi bir şey.
bir çeşit gölge fesleğeni.
bir çeşit olmayan hayat.
zaten hiç bir şeyi kararında bırakamamak
ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim.
epeyce göçebe yaşadım, sadece iki valizim oldu.
bir yığın insan tanıdım.
ama hep yalnızdım.”
Didem Madak
Reklam
İnsanoğlu, zamanın bu mahpusu, onun dışına fırlamağa çalışan bir bîçare idi. Onun içinde kaybolacağı geniş ve biteviye akan nehrinde her şeyle beraber akacağı yerde, onu dışarıdan seyre çalışıyordu.
Sayfa 73 - Dergâh Yayınları
Etrafında bir hayat vardı ve o, bu hayatın bir parçasıydı.
Sayfa 42 - Dergâh Yayınları