Çok karanlık, çok siyah, sessiz bir yer istiyordu. Tıpkı annesinin mezarı gibi bir yer. Kuytu bir cami duvarının kenarında, güneşin girmediği, o billûr sazların insan talihiyle alay etmediği, arıların hayattan ve güneşten sarhoş, vızıldamadıkları, çocukların güneşte kırılmış ayna gibi insana batan berrak çığlıklarla gülüp konuşmadıkları bir yer...
Sayfa 40 - Dergâh Yayınları
Reklam
Her şey değişebilir, hatta kendi irademizle değiştiririz. Değişmeyecek olan, hayata şekil veren, ona bizim damgamızı basan şeylerdir.
Sayfa 24 - Dergâh Yayınları
Puan vermedi·388 syf.·
50 günde okudu
·2020 32. kitabı
Ölüm saçma... ölüm tabiatın kendi kendisine ihâneti.. ya da, ölüm, tabiatın mendeburluğunu, beş para etmezliğini açığa vuruşu.
Ölümü hiçe sayan, ölümün üstüne üstüne giden kabadayılıkların çoğunda -belki- korku vardı.
Reklam