Altını çizmekte yarar var: devletsiz toplumlarda ötekiyle mücadele, kimliği korumak ve biz olarak kalmak içindir. Bu bağlamda, kimliğini korumanın ötekini yok etmeye çalışmak gibi bir anlamı bulunmaz. Bizi "biz" yapan ötekiden başkası değildir.
1789'a kadar Avrupa'da şu cümleyi duyarsınız bir Kral öldüğünde: "Kral öldü, yaşasın Kral." Çünkü Kral'ın ölen bedeni doğal bedenidir, kutsal olan ise ilelebet ölmeyen, yani Tanrı'nın bedeni.