.."Bir bebek gibi içlendiğini hissetti.Annesinin nasır dolu,kurak toprak gibi çatlak elleri aklına geldi;bu ellerle sırtını kaşıtırdı ona, ooh aşağıya derken, gözünün birini kapatır, her seferinde sırtını buz gibi eden o nasırlı elleri minnetle öperdi.Leon annesinin öldüğüne ilk kez şükretti. " Yaşasaydı bu kadar uzun süre onu görmemeye dayanamazdım," dedi ve birden sırıttı, "Zaten sırtımı kaşıyan da yok."