Çakıl Gofret
@cakils
Yazılım Danışmanı
İstanbul
63 okur puanı
Eylül 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
zamanla değişmiyoruz belki de zamanla daha fazla kendimiz oluyoruz sadece
Sayılabilir bir ömür dahilinde sayısız gibi gelen onca an yaşarken, bazen tek bir an esir ederdi insanı kendine. Yaşamaya devam eden sadece beden olur ama o bile zorlanırdı elzem olanları kabul etmek için bünyeye
Yokluk insanın kendi değerlerine has olmadığında çabucak unutulur, başkasının sahip olamadıkları başkasının ismi kadar yer etmezdi beynimizde.
İnsan zaman denen parmaklıkların arkasına kapatılmış bir suçlu.
Demansa yakalanmış bir insan duvarların gitgide daraldığı bir hapishaneye kapatılmış bir suçlu.
Duvarlar gittikçe daha hızlı daralıyor.
Nefesim kesiliyor.
Yeni şairlerin şiirlerini pek anlamıyorum.Çok zor. Yine de şu mısralar hoşuma gidiyor.. Yazıyorum; "benim yaşadığım eziyetin alt yazısı yok, okunmuyor" Gyıonğcu Gim [Üüzntü şehri]
Aynı şiirden başka bir mısra:
"Benim yaşadığım dönem, kimsenin tadına bakmadığı kaça içkiydi. Ben o zamanın ismiyle bile kolayca sarhoş oldum"