Çakıl Gofret
@cakils
Yazılım Danışmanı
İstanbul
63 okur puanı
Eylül 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yeni çıkan kitapları okumadan önce insan biraz tereddüt dolu oluyor..
Bilmediğiniz bir kitap için, kitabın arka kapağına yönelirsiniz. Kitabın pazarlaması sizi cezp ederse alırsınız ve okursunuz ya, bu kitabın arkasını okuduğumda hikaye her zaman ki gibi (polisiye gerilim benim sevdiğim tarz diye düşünüp) bende merak uyandırdı. Ama kitabı almam da ki sebep ise (gene arka kapaktaki )tess gerritsen yorumu olmuştu.
Okumaya başlayalı 24 saat olmadan kitabı bitirdim. Çünkü her zaman ki okuduğumuz polisiye gerilim beklerken tarzı biraz farklı buldum.
----- bundan sonrası spoiler içerebilir ----
İki cinayet vakası ile konuya girildikten sonra, özellikle psişik güçler de devreye girince kendimi direkt olayların içinde buldum. Sonunda, (bitmesine 20 sayfa kala) ama her şey sonuca bağlanmadı diye düşünürken kitap bitti.
Yarım kalan bir olay vardı.. Yazar hakkında ve kitapları hakkında hiç bir bilgim yok. Sanırım kitabın 2.si gelecek, ama beni böyle yarım bıraktığı için biraz mutsuzum, hazırlıksız yakalandım diyebilirim.
Not= basım da çok yazım hatası var.
Kitabın basımında kullanılan karaketerlerden de kaynaklı olabileceği gibi, anlatımında etkisi ile çok hızlı okuan bir kitap.
Kitabı beğendim, ama çok çok harika bir kitap diyemem. Konusu, anlatımı, uyandırdığı merak ve katile duyduğunuz nefret ile birleşince polisiye gerilim sevenlere tavsiye ederim.
Bir polisiye romanda bu kadar sanatsal bilgi olması kitabı daha orijinal kılmış. Katilin Taklit ettiği resimleri internette bularak yazarın anlatmak istediği suç mahallini çok daha kolay bir şekilde gözlerinizde canlandırabiliyorsunuz. Hikayede heyecan oldukça fazla olduğu için, kitabı kısa sürede bitirdim. Kısacası Kitabı ve yazarın tarzını beğendim. Şimdi sıra yazarın 2. kitabında :)
Fi yi okumam yaklaşık 4 ayımı aldı. Fi de, anlatım bir an çok akıcı giderken, sonradan tıkanık diyaloglar ve hikayenin sıradanlığından dolayı zor ilerledim ve hevesimi istikrarlı bir şekilde koruyamadım. Ama direndim.
Fi bittikten sonra Çi'yi okumalı mıyım? diye çok düşündüm. Şu an okumazsam bir daha hiç okuyamam dedim ve başladım. Bitirmem 2 günümü aldı. Fi de görduğum tıkanmaların yerine aynı hikayeden bambaşka bir hikayeyle çıkmıştı yazar. Verdiği mesajlarla beni çok etkiledi.Bu nedenle Çi'yi çok beğendim.
Sonra Pi'ye başladım büyük bir hevesle. Pi'yi de kısa sürede bitirdim. Pi'de ise Çi'de ki etkiyi bulamadım. Çünkü bazı mesajları vermek için, zorlamayla bizi hikayeye yaklaştırmış, aktarmıştı.
Sonuç ise; Genel olarak değerlendirirsem verilen mesajlar harika.. Sorgularken, vurucu noktaları çok güzel ifade etmiş. Okurken keşke herkes bu kadar hayatının farkına varsa diyor insan.. Ve oyle olmayacağını bildiği için üzülüyor.
Karaketrele kurduğu dünya ile mesajları çok çok derin ve anlaşılır işlemiş.
Kitabın sonunda ulaşmak istediği BİZ noktası ise eksik kalmış. Bence bu kısım az düşünerek tasarlanmış. Kitabın sonunda bu nedenle çok etkilenmedim, HIH İŞTE BU diyemedim . :(
Ama yine de okuduğum için pişman değilim, almam gereken bana verdiği mesajlardı ve bu konu da yazarın başarıya ulaştığını düşünüyorum.. :)
Oldukça yoğun..
Kitaba başladığım da devrik anlatımı ile başlarda kitaba alışamadım bir türlü.. ilk 150 sayfa buhranlı bir düşünce
yapısına sokuyor okuyucuyu. Doğru şekilde sindirmek için bazen iki kere okumak gerekiyor cümleleri,paragrafları.
Ama sonra ki sayfalarda yazarın anlatımının değişmesi ile benimde kitaba bakış açım değişti. Alışıyorum dedim anlatımına. Ama sonra araştırdığımda kitabı yazmaya lisedeyken başlamış 24 yaşında tamamlamış Hakan Günday.
Sanırım, bu nedenle başında ki anlatımla sonraki anlatım arasında dağlar kadar fark var.
Okuması zor bir kitap. Kısa sürede okuyabileceğinizi zannetmeyin.Oldukça yoğun düşünceleri okuyup bunları hazmetmek gerçekten yorucu oluyor.
