Merhametin en müşfik hali: Yarayı kendinden tanıyanın merhameti. O yaralıyı, kendi yarasından bilir. Aynı izler, aynı sesler, aynı yalnızlıklara rastlar ötekinde. Merhametin en rakik, en naif, en latif halidir. Orada hiçbir kötü his yoktur, koca bir kucak vardır sadece.