"Dehşete düşerek fark ettim ki, volta atarken bir zamanlar hücresindeki mesafeyi kat ediyordu bilmeden; kapatıldığı aylarda da tıpkı kafese konmuş bir hayvan gibi böyle volta atmış olmalıydı, şimdi yaptığı gibi ellerini kasarak ve omuzlarını çökerterek; orada binlerce kez tıpkı böyle volta atmış olmalıydı; donuk ama yine de ateşli bakışlarında deliliğin kırmızı ışıklarıyla."
"Fakat dünya üstünde kimin benim gibi bu denli boşa giden ve yararsız zamanı vardı ki, hiçliğin kölesiydim ben ne de olsa, bu denli bir açgözlülük ve sabır kimin emrine amadeydi ki?“
"Hiçbir şey yapılmıyordu bize - sadece mutlak hiçliğin içine koymuşlardı bizi, zira bilindiği gibi dünyada hiçbir şey hiçlik kadar büyük bir baskı yapmaz insan ruhunda."