Berna Tümay
@camuslibrary
14 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık.Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Sally Rooney’i Normal Insanlar ile tanimistim ve bu kitabi alirken pek tereddut etmedim cunku guzel olacagini biliyordum. Sally Rooney’nin romanlarindaki en belirgin ozellik karakterlerin kendisi. Olaydan ziyade karakterler , karakterlerin gecmisi ve kendilerini bulma yollarindaki cabalarini yaziyor , bunda da cok basarili oldugunu soyleyebilirim.
-Spoiler olabilir-
Eileen ve Alice uzerinden ilerliyor roman. Eileen , 29 yasinda ve kendini tanimamakla birlikte hayattan ne istedigini de bilmiyor. Alice ise travmatik bir gecmise sahip , genel olarak hayatindan mutsuz ve ne kadar oyle olmasa da kendini “ucube” olarak nitelendiren ve toplumun da kendisini oyle gordugunu dusunen biri , halbuki zarar gormemek icin kendine soguk duvarlar ormus biri .Romanda bu ikili iliskilerini e-posta uzerinden surdurup gelecek kaygilari , hayatlarindaki gelismeler , sanat , estetik , din , tarih ve medeniyetler hakkinda konusuyorlar. Alice yeni bir baslangic yapmak icin baska bir yere tasindigindan e-posta uzerinden devam ediyorlar tabii. Eileen ve Alice farkli boyutlarda yalnizligi deneyimleyen insanlar , bu surecte hem kendileriyle savasiyorlar hem kendilerini kesfetmeye cabaliyorlar hem de ask hayatlarindaki medcezirlerle bogusuyorlar. Kabul etmeliyim ki Sally Rooney yalniz insanlari anlatmakta cok iyi. Bazilari herkesin yalnizliginin ayni oldugu soyler ama bu dogru degil.Her duygu evrenseldir ama her duygu bir o kadar da kisiye ozeldir , her insan ayni dunyaya ait sonucta ama hepimizin farkli dunyalari var ve Sally Rooney her yalnizligin farkli boyutlarda inceleyebiliyor. Romanda keske Alice ‘in gecmisini daha iyi kavrayabilseydik … Bir tek onu cok iyi anlayamadim. Adi gibi umut dolu bir kitapti ; kitaptaki karakterler kendilerini ariyorlar ve bu surecte kendilerini cok yalniz
