İyi geceler..
"Salak salak sahipleniyoruz insanları, sonra onların hiçbir şeyi olmadığımızı anladığımız anda üzülüyoruz."
~Can YÜCEL
Masaların tam ortasında kusursuzca duran plastik çiçekler gibiyiz artık. Ne bir yaprağımız boynunu büküyor ne de renklerimiz zamanın o acımasız sararmasına yenik düşüyor. Asla solmuyor, asla ölmüyoruz; fakat hiç nefes almayan, hiç kök salmayan bir şeyin ölmemesi bir mucize değil, yalnızca estetik bir yalandır.
Çürümekten ve yara almaktan o kadar korkuyoruz ki, toprağın kahrını çekmektense vitrinlerin o soğuk, pürüzsüz garantisine sığınıyoruz. Bir çiçeğin fırtınasına göğüs germek, dikenleriyle kanamak yerine; suyu unutulduğunda küsmeyen ve kökleri olmadığı için gitmesi de çok kolay olan o sahte estetiği seviyoruz. Çünkü plastik bir çiçeğin canı yanmaz, ona veda etmek kalbi sızlatmaz.
Sonsuza dek vitrinde kusursuzca duran o ruhsuz, güvenli kalıcılıktansa; vazonun dibindeki suyunu bulandıran ve ellerimde can çekişen "gerçek" bir çiçeğin o dürüst çürüyüşünü izlemeyi yeğlerim. Sadece gerçek bir acının bıraktığı iz, insanın bir zamanlar sahiden yaşadığını kanıtlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
siir
Koptu can özümden fırtına, savruldu küllerim göğe,
Sitemim ne yâre kaldı, ne de şu bahtsız feleğe.
Koca bir saltanattı aşk, çöktü saraylar birer birer;
Gözlerinden uzağım ya, her nefes bir zehir oldu.
Sükût kuşattı her yanı, feryâdım içimde saklı,
Kimseler bilmez bu derdi, kim haklıydı kim haksızdı?
Bir rüyaydı gelip geçen, geriye hicranı kaldı;
Umut mumu söndü bitti, her taraf zifiri zindan oldu.
Bir kumrusun sen tab’a muvafık
Yapsam yuvanı sinemde layık
Can ü gönülden ben oldum âşık
Yapsam yuvanı sinemde layık
Benim gibi fakir bir şairin vereceği yüz görümlüğü bu kadar olur.
Hatıra küpü, devril, sen de ey hayal, gömül!
Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül!
O visal, can sendeyken canını etmek feda;
Elveda toprak, güneş, anne ve yâr elveda!
Necip Fazıl Kısakürek...
Bir sana tutkunum bir sana düşman...
Denizle tuz gibi karıştı aklım,
Bir sana tutkunum, bir sana düşman...
Kalbim avucunda yok gizli saklım,
Bir sana tutkunum, bir sana düşman...
Dalgalara yenik düştük yüreğim...
Yelkenler perişan yerde direğim...
Gel gitlere boyun eğdi yüreğim...
Bir sana tutkunum, bir sana düşman...
Bir sevda zedeyim köhne kayıkta,
Gönül anaforda can kayalıkta...
Temmuz güneşisin sen aralıkta...
Bir sana tutkunum, bir sana düşman...
Yıldız Kenter🥀