“Dünya dediğimiz bu yıldız yaratıldı yaratılalı
beraberiz...
Bir hamurdan yoğrulduk...
Kaç yüz bin yıl aynı ışıkların, taşların, hayaletlerin karşısında ağladık, güldük, umduk, inandık..”
Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hali;
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acayip, kuşların hali.
Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;
– Akşamüstüne doğru, kış vakti –
Benim de sevdalar geçti başımdan.
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;
Zamanla anlıyor insan dünyayı.
Oluruz diye mi üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük su fani dünyada
Kötülükten gayri?
Orhan Veli Kanık
“Bu boş ve kırık seneler içinde sevmeye vakit bulamadım dersem inanır mısınız?
Kadınla alâkam süreksiz ve değersiz birkaç maceradan, manasız çapkınlıklardan ibaret kalmıştır. ”
Alıntı Şuradan
Gökyüzü
Reşat Nuri Güntekin
Bu malzeme telif hakkı ile korunuyor olabilir.