seninle ben, birbirimizi unutsak dahi aslında hiç unutmayacağız.
aramızda bir şey kalmasa bile, hep bir şeyler kalacak…
bir gün öldüğümde, bir yanım hep senin içinde yaşayacak.
ama hiçbir sokakta karşılaşmayacağız.
sen ve ben..
artık birbirimizi hiç görmeyeceğiz.
uzat ellerini,
dokun güneşe,
yazın kışa soluşunu dindir.
anla,
bir ömre sığmaz seni sevmek…
ve anlat,
sana kavuşamamanın kaç ölüm ettiğini, onlara…
son defadır bazı şeyler,
anlayamazsın.
son kez sarılırsın,
son kez hoşça kal dersin,
son kez sevilirsin,
son kez görürsün…
fotoğrafına saatlerce bakarsın da, rastlantılar bile başka sokaklara çıkarır seni,
ama son defa göremezsin.
seni ne kadar özlediğimi söyleme fırsatım olmadı hiç.
sesini özledim.
saçının kokusunu ise, saçına taktığım çiçeklerin kokusundan daha çok özledim.
seni unutmadım,
denemedim bile…
ne bugün, ne yarın.
ölüme, acıya ve yokluğuna alışmadım..