canany
@cananyayla
Kendime notlar...
Claudine bana işimin iki temel amacı olduğunu söyledi. Birincisi, parayı devasa mühendislik ve inşaat projeleri aracılığıyla MAIN ve diğer Amerikan şirketlerine geri döndürecek büyük uluslararası kredilerin alınmasına bahane yaratacaktım. İkincisi, bu kredileri alan ülkeleri iflas ettirmek için uğraşacak, böylece sonsuza kadar borçlu kalıp askeri üsler, BM oyları veya petrol ve diğer doğal kaynaklara erişim gibi ihtiyaçlar ortaya çıktığında kolay hedef olmalarını sağlayacaktım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Claudine görevinin beni bir ekonomik tetikçiye dönüştürmek olduğunu belirtti. Güldü ve o lafı kullanmalarının ardındaki nedenlerden birinin de mizahı yönü olduğunu söyleyerek ekledi: "Kim bunu ciddiye alır ki?"
MAIN çok maço bir şirketti, 1971 yılında profesyonel konumda olan sadece dört kadın vardı bünyesinde.
Beni ise alan Einar.
''Kuveyt'te büyük bir projemiz olduğunu bi liyorsun. Bence zamaninın bir kısmını Kuveyt hakkında okuyarak geçirmelisin. Bostan Halk Kütüphanesi bu konuda gayet iyi bir kaynaktır, ayrıca sana MIT ve Harvard kütüphaneleri için de giriş kartı çıkarabiliriz."
Sağlık, eğitim ve diğer sosyal servisler için ayrılan bütçe borçlarının faizini ödemeye yönlendirildi. Sonuçta anapara asla ödenemiyordu, borç ülkeyi kıskıvrak yakalıyordu. Ardından Ulusla rarası Para Fonu (IMF) tetikçileri geliyordu (ve ·
devletten petrolü veya diğer yer altı zenginliklerini sahip olduğumuz şirketlere düşük fiyattan teklif etmerini istiyordu. Ülke elektriğini, suyunu, kanalizasyon sistemini ve diğer kamu kurumlarını özelleştiriyorlardı.
Şirketokrasiye sattırıyorlardı. Büyük şirketler en çok kazananlardı .