yusuf canbaz
@canbax18
Sorgulayan, okumaya, anlamaya, düşünmeye, üretmeye çabalayan biri.
Bilgisayar Mühendisi
Yüksek Lisans
Ankara
ankara
19 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
“The army must be the army of offense. Our weapons are good not for defending ourselves from the enemy but for making the enemy shield himself against us.”3
Sayfa 71 - Kitap Atatürk'ün 1. Dünya savaşında Osmanlı Devleti'nin saldıran tarafta olmasını istediğini iddia ediyor. Atatürk'ü her zaman geleceği doğru tahmin eden biri olarak göstermek pek doğru değil·Kitabı okudu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
The Young Turks were oblivious to the irony inherent in their own uninhibited worship of prominent German materialists. Their chief idol was the German physiologist Ludwig Büchner, whose magnum opus, Kraft und Stoff (Force and Matter), was regarded by them as a sort of holy book. Their self-contradictory iconoclasm recalls Fyodor Mikhaylovich Dostoyevsky’s novel Besy (The Possessed), in which the protagonist assaults his landowner’s Christian icons with an axe, only to replace them with candle-bedecked lecterns bearing books by Ludwig Büchner, Jacob Moleschott, and Karl Vogt.3 In its German birth-place, the movement had negligible philosophical and political impact. In the Ottoman Empire, however, it struck root among a particularly influential circle of disciples. Although they were an extremely marginal group at the turn of the century, the Young Turks were destined to rule the Islamic caliphate for almost a decade, and then to go on to craft a secular nation-state out of its remains. It was thus by a bizarre twist of fate that the German doctrine of Vulgärmaterialismus came to bear its most significant fruits in a context entirely alien to its original environment, and that a further vulgarized version of its central tenets would in time form one of the ideological pillars of the modern Turkish nation-state.
ciddi ve orijinalDin
Genel olarak çok orijinal, ciddi ve samimi bir çalışma. Birçok yerde diğer meallerden çok farklı kelimeler ve anlamlar kullanabiliyor. Bazen çok iyi açıklamalar yaparak beni ikna etti. Bazen ise bunların zorlama yorumlar olduğunu düşündüm. Mesela "o" zamirini ve "yağmur"u birçok yerde vahye atıf olarak görüyor. Bazıları çok zorlama gibi. Bazen yağmur sadece normal yağmur olabilir.
Kitapta dipnotlar aşırı uzun. Hatta belki üçte birinde dipnotlar normal metinden daha uzundur. Çok fazla ve çok uzun yorumlar biraz yoruyor ancak çok önemli orijinal bilgiler de verebiliyor.
Bazen eski ahit ve yeni ahite referanslar koyuyor. Bu referansları bazen bulamadım. Örneğin sayfa 827 dipnot 81. Matta 104:10'a referans veriyor. Matta'da 104 yok!